مدتی که گذشت...

خیلی این مدت درگیر بودم هم از لحاظ بدنی هم از لحاظ فکری اما درگیری در کار آرامش بخشه. مخصوصا برای منی که مدتی هم بیکار بودم. در این مدت مراحل استخدام را به اتمام رسوندم و چند روزی هم هست که در مسیرم می روم. البته به همراه سرپرستم. یه جورایی ازم پایه بوقی می کشن ولی خیلی جو بچه ها خوبه. صبح ها با هم صبحانه می خوریم سالن داریم فوتبال می کنیم. زندگی می کنیم واسه خودمون. امروز که 26 فروردین ماه است مدیر مالی شرکت قبلی دوبار با من تماس گرفت من هم عین خودش جوابش خط خطی های یک ذهن بیمار...